در انتها

یک لبریخته‌ی منتشر نشده

                              در انتهای شاخه شکوفه
                               انکار ِانتها ست
                               فکر ِشدن دوباره شدن اورا
                              با سایه‌اش
                              بیگانه می‌کند

                           از شاخه حذف ِسایه
                           و حذف ِسایه بر خاک

                          انتهای شاخه را 
                         رویای کهنه  کهنه می‌کند

                        و  دخیل بر درخت کهنه تر

                                                      از دفتر «لبريخته‌ها»
                                                                   بهار  ۶۹

کتاب نمائی

عباس عزیز،

در ده کوچک ما، در نورماندی، همه همدیگر را می‌شناختند. روزها به مزرعه‌ای درپشت خانه‌مان، برای پیاده‌روی می‌رفتم، همیشه با کتابی غالباً جیبی در دست.
روزی در میدانک ِده بچه‌ها لی‌لی بازی می‌کردند. کوچه دادند و از میان خط‌کشی‌هاشان گذشتم. از پشت سر شنیدم:
-  موسیو !
برگشتم، سیمون دختر بچه‌ی خنده‌رويی که همیشه به من سلام می‌کرد، پرسید:
-  شما کتاب می خوانید که کتاب بنویسید؟

از لبخند من چیزی نفهمید . امیدوارم مرا ببخشد.

تاوقت دیگر، قربانت

امضا دریچه‌ای بر پشت

در هر شکلی که امضا کنیم شکلی هست که امضا می‌شود  تصویر ِ فهم ِ ما

             است که در امضای ما است زیرا که فهم ما از چیزی چیزی جز تصویر ِ آن چیز نیست اولی دیدنی ست دومی دیدن ِ ندیدنی این تنها موردی ست که در آن نا مريی شبیه مريی است چون فاصله‌ای بین آنها نیست و الا همیشه در عزیمت ِ از سطح ِ چیزی  هر بار به چیز هايی در پشت ِ آن می‌رسیم که نا مريی را بیگانه با علامت ِ او می‌کند چرا که بین ِ شبیه و آنچه به او شبیه است همیشه فاصله‌ای هست این فاصله را ما با میلیاردها حجم پر می‌کنیم و به فاصله‌های دور می‌فرستیم یعنی روی دو خط موازی راه بین ِ دو شناخت را طی می‌کنیم  و تا به شکل برسیم امضا را از شکل می‌اندازیم  و تا نرسیم همیشه موازی با خود می‌مانیم دو خط موازی که مارا به پشت ِ ما می‌برد به حجامت آیا ما واقعیت را حجامت می‌کنیم تا به پشت ِ آن برسیم ودر این کار چه مأموریتی به حجم می‌دهیم یعنی که پشت بستری برای حجم می‌شود و یا که حجم را دو خط موازی به فاصله‌های دور می‌برند *

                                                      فروردین ۱۳۸۴

* قطعه ای منتشر نشده در دفتر " امضا ها "